ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ

ΔΑΚΡΥΑ

Τα δάκρυά μας, θάλασσα γαλήνης 

τα δάκρυά μας, θάλασσα καυτά

σκεπάζουν τους νεκρούς μας και τη βία 

το δράμα, την οργή, την προσφυγιά.

Ποια θάλασσα εμάς θα μας σκεπάσει;

Ποια μάνα δε θα κλάψει ένα παιδί;

Ποιο σύνορο, τη μάνα θα κρατήσει

μακριά, απ του παιδιού της, τη ζωή;

Σου στέλνω κάθε βράδυ με το κύμα

τα δάκρια της μάνας τα καυτά

Κι αν κρύωσες παιδάκι μου στο μνήμα

να σε σκεπάζουν να σου δίνουν ζεστασιά.

Ο πρόσφυγας, δε θέλει μεγαλεία

μόνο της μάνας, θέλει την ευχή

Θέλει να μην πεθάνει το παιδί του

θέλει μιαν ευκαιρία στη ζωή.

 ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ