ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Î— ÎµÎ¹ÎºÏŒÎ½Î± Î¯ÏƒÏ‰Ï‚ Ï€ÎµÏÎ¹ÎÏ‡ÎµÎ¹: 11 Î¬Ï„Î¿Î¼Î±, Ï€ÎµÏÎ¹Î»Î±Î¼Î²Î¬Î½Î¿Î½Ï„Î±Î¹ Î¿Î¹ Lia Kazantzi ÎºÎ±Î¹ Litsa Dimitropoulou, , Ï„Î± Î¿Ï€Î¿Î¯Î± Ï‡Î±Î¼Î¿Î³ÎµÎ»Î¿ÏÎ½, Î¬Ï„Î¿Î¼Î± ÎºÎ¬Î¸Î¿Î½Ï„Î±Î¹ ÎºÎ±Î¹ ÎµÏƒÏ‰Ï„ÎµÏÎ¹ÎºÏŒÏ‚ Ï‡ÏŽÏÎ¿Ï‚

Ανοίξαμε τις καρδιές και ξεκλειδώσαμε σύνορα

Κοιταχτήκαμε στα μάτια

πέρα απ’ τη χώρα του εγώ.

Είδαμε τα θολωμένα συναισθήματα.

Ποτάμι οι λέξεις και μετά σιωπή.

Τώρα μιλούσαν οι καρδιές.

Κάποιοι δεν άντεξαν ρήγισαν

Και μετά σιωπή.

Δάκρυα τότε κυλούσαν στο πρόσωπο

Και ημέρεψαν οι καρδιές.

Γαληνέψαμε κι η ταραχή

έσβησε τα χνάρια της λύπης

μα ένας κόμπος βαρύς

έσφιγγε την ψυχή μας

Σας μιλούνε τα ποιήματα

Κι ένας κόμπος βαρύς

Τώρα πια δεν μας πνίγει.

Δάκρυα τότε ξεπέζεψαν απ’ το πρόσωπο

Κι απ’ την καρδιά μας τα ευλογημένα

Συναισθήματα.

Μας μιλούσαν τα ποιήματα !

Γερογιάννης Γιάννης https://www.youtube.com/watch?v=dnL5xhYdbvc

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Μία ξεχωριστή εργασία για το Δημοτικό τραγούδι. ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ Το 1814 ένας ναύτης ευρισκόμενος στο ναυτικό νοσοκομείο της Αγγλίας για θεραπεία τραγουδάει: «Συννέφιασε στον Παρνασσό βρέχει στα καμποχώρια Κι εσύ Διαμάντω νύχτωσες που πας αυτή την ώρα Πάω για αθάνατο νερό, αθάνατο βοτάνι Να δώσω στης αγάπης μου ποτέ να μην πεθάνει» Ο αρχίατρος του νοσοκομείου παραξενεύεται και τον ρωτάει που έμαθε αυτά τα εκπληκτικά άσματα. Ο ναύτης του απαντά ότι όλοι στην πατρίδα του τραγουδούν τέτοια τραγούδια και ο φον Χαξτχάουζεν, ο αρχίατρος του νοσοκομείου, αν και μιλάει 13 γλώσσες παραξενεύεται ευχάριστα και του λέει να του φέρει μερικά ακόμη. Ο ναύτης τον φέρνει σε επαφή με τον Θεόδωρο Μανούση και τον καλεί στο σπίτι του να γνωρίσει την γιαγιά του απ’ τη Μακεδονία η οποία ξέρει όλα αυτά τραγούδια απ’ έξω κι ανακατωτά. Η κυρία Αλεξάνδρα του μεταδίδει τις γνώσεις της. Αρχίζει η πρώτη καταγρ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ

Ο ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ Τράβηξε την κουρτίνα του κι είδε τον ήλιο να μεσουρανεί και να ζεσταίνει τα μουσκεμένα καλντερίμια της Ύδρας. Άχνιζε ο τόπος από την υγρασία, ενώ τα ανήλιαγα σοκάκια κρατούσαν ακόμη νερό ή ήταν μουσκεμένα κι έδειχναν τις συχνές αλλαγές του καιρού και το αλλοπρόσαλλο του Μάρτη. Χαμογέλασε και γεμάτος λαχτάρα, έστρεψε το βλέμμα του στο λιμάνι. Είδε τα πανιά να λύνονται και το λιμάνι ν’ αποκτά ζωή και κίνηση. Μια κίνηση γνώριμη, αρμονική και ταξιδιάρικη. Ο ήλιος ζέστανε την καρδιά του και βγήκε...

Διαβάστε περισσότερα

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ Οι σφαγές στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στους τόπους μαρτυρίου, σφράγισαν την Ιστορία μας. Εδώ γίνεται λόγος για μια άλλη σφαγή στον πολιτισμό μας, από τους Ναζί.που δυστυχώς, δεν αποφεύχθηκε παρά τις ηρωικές προσπάθειες που έκαναν οι Έλληνες αρχαιολόγοι, να κρύψουν κάτω απ’ τα δάπεδα του μουσείου,τα μνημεία μας. Έσκαψαν τα δάπεδα του Μουσείου και μας έχωσαν κατάσαρκα μέσα στο χώμα , γυμνά τα κορμιά ηρώων, σκέπασαν τις φλέβες τους με τις φλέβες της γης. Μας έχωσαν στους τάφρους και στα σπήλαια κι έριξαν από πάνω μας τσιμέντο, γύψος και άμμος σκέπασαν τα αγγεία μας και μας έκρυψαν στις πέτρινες καλύβες της καρδιάς. Οι Γερμανοί δε μας βρήκαν αδέρφια. Δεν χάραξαν με σβάστικα το αίμα και τους μύθους των Γραικών και τα οστά μας κειμήλια κρυμμένα μέσα στη γη σαν το λαό στα καταφύγια και στα έγκατα της γης, Σε σπηλαιώδης τάφους ο Απόλλων κι Πυθία των Δελφών. Ρίζες χιλιόχρονες, βαθιά μέσα στη γη, σαν την ...

Διαβάστε περισσότερα

epipedo

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου