Τα Σύνορα της μέρας

ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ                .
Στα μπλε σε ντύνει τώρα ο αγέρας
και σε ποτίζει με νερό η βροχή,
θα σπάσω είπες τα σύνορα της μέρας,
πότε δεν δένεται η γλώσσα με σχοινί.          .
Φυλακισμένοι σκύβουν το κεφάλι,
στα κεραμιδια στάζει η βροχή,
τυλίχτηκες σα φίδι στο κορμί μου,
σ ένα σεντόνι έσμιξε η γη.
Τα μυστικά σου απλωσα στον ήλιο,
τα  κρεμασα σε δένδρο ιερό,
στέγνωσε τώρα το παλιό σεντόνι,
στέγνωσε ο κόσμος, στέγνωσα κι εγώ..
. Φεύγει ο χρόνος - φεύγει και τι μενει;
τα δυο σου μάτια χρόνια στη σιωπή,
τώρα οι μέρες γίνανε εφιάλτες
και το σεντόνι Σάβανο στη γη.                                         
ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ