Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
ΗΛΙΟΣ ΠΟΥ ΦΩΤΙΖΕΙ

Ταξίδευες καθημερνά στα σύννεφα
Και ράντιζες τη γη με τ’ άρωμά σου.

Γονάτισε ο ήλιος και τα Τάρταρα
Και τα έβαψες με αίμα της καρδιάς σου.

κι ο ήλιος βγαίνει τώρα κόκκινος
Ζωγράφισε τη γη με το άρωμά σου

Τα σύνορα της χώρας χαρτογράφησες
και αίμα ελληνικό απ' τη γενιά σου

Αρμύρα μας επότισε ο Όμηρος
Με γνώση και σοφία ο Σωκράτης

και τα παιδιά μας μ’ αίμα χρωματίζουνε
τα σύνορα στης χώρας το χάρτη.

Σταγόνες κατακόκκινες στα σύννεφα
το αίμα σου τα όνειρα ποτίζει

Τα βλέπει ο λαός μας γιγαντώνονται
κι εσύ σαν ήλιος πάντα μας φωτίζεις

 Γερογιάννης Γιάννης

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Μία ξεχωριστή εργασία για το Δημοτικό τραγούδι. ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ             Το 1814 ένας ναύτης ευρισκόμενος στο ναυτικό νοσοκομείο   της Αγγλίας για θεραπεία   τραγουδάει: «Συννέφιασε στον Παρνασσό βρέχει στα καμποχώρια Κι εσύ Διαμάντω νύχτωσες που πας αυτή την ώρα Πάω για αθάνατο νερό, αθάνατο βοτάνι Να δώσω στης αγάπης μου ποτέ να μην πεθάνει» Ο αρχίατρος του νοσοκομείου παραξενεύεται και τον ρωτάει που έμαθε αυτά τα εκπληκτικά   άσματα. Ο ναύτης του απαντά ότι όλοι στην πατρίδα του τραγουδούν τέτοια τραγούδια και ο φον Χαξτχάουζεν, ο αρχίατρος   του νοσοκομείου, αν και μιλάει   13 γλώσσες παραξενεύεται ευχάριστα και του λέει να του φέρει μερικά ακόμη. Ο ναύτης τον φέρνει σε επαφή με τον Θεόδωρο Μανούση και τον καλεί στο σπίτι του να γνωρίσει την γιαγιά του απ’ τη Μακεδονία η οποία ξέρει όλα αυτά τραγούδια απ’ έξω κι ανακατωτά. Η κυρία Αλεξάνδρα του μεταδίδει τις γνώσεις της. Αρχίζει η πρώτη καταγρ...
2 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα

Ο ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ

  Ο ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ                                                                                 Τράβηξε την κουρτίνα του κι είδε τον ήλιο να μεσουρανεί και να ζεσταίνει τα μουσκεμένα καλντερίμια της Ύδρας. Άχνιζε ο τόπος από την υγρασία, ενώ τα ανήλιαγα σοκάκια κρατούσαν ακόμη νερό ή ήταν   μουσκεμένα κι έδειχναν τις συχνές αλλαγές του καιρού και το αλλοπρόσαλλο του Μάρτη. Χαμογέλασε και γεμάτος λαχτάρα, έστρεψε το βλέμμα του στο λιμάνι. Είδε τα πανιά να λύνονται και το λιμάνι ν’ αποκτά ζωή και κίνηση. Μια κίνηση γνώριμη, αρμονική και ταξιδιάρικη. Ο ήλιος ζέστανε την καρδιά του και βγήκε...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ   Οι σφαγές στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στους τόπους μαρτυρίου, σφράγισαν την Ιστορία μας. Εδώ γίνεται λόγος για μια άλλη σφαγή στον πολιτισμό μας, από τους Ναζί.που δυστυχώς, δεν αποφεύχθηκε παρά τις ηρωικές προσπάθειες που έκαναν οι Έλληνες αρχαιολόγοι, να κρύψουν κάτω απ’ τα δάπεδα του μουσείου,τα μνημεία μας. Έσκαψαν τα δάπεδα του Μουσείου και μας έχωσαν κατάσαρκα μέσα στο χώμα , γυμνά τα κορμιά ηρώων, σκέπασαν  τις φλέβες τους με τις φλέβες της γης.  Μας έχωσαν στους τάφρους και στα σπήλαια  κι έριξαν από πάνω μας τσιμέντο,  γύψος και άμμος σκέπασαν τα αγγεία μας  και μας έκρυψαν στις πέτρινες καλύβες της καρδιάς.  Οι Γερμανοί δε μας βρήκαν αδέρφια. Δεν χάραξαν με σβάστικα το αίμα και τους μύθους των Γραικών  και τα οστά μας κειμήλια κρυμμένα μέσα στη γη σαν το λαό  στα καταφύγια και στα έγκατα της γης, Σε σπηλαιώδης τάφους ο Απόλλων κι Πυθία των Δελφών.  Ρίζες χιλιόχρονες, βαθιά μέσα στη γη, σαν την ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα