Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΕΝΟΣ ΛΗΣΤΗ

Δεν είναι πόνος η ζωή
έχει και τις χαρές της
έχει και το χαμόγελο.
και τις αναποδιές της.

Άμα δεν είσαι άξιος
σε παίρνει από κάτω
κι αν δεν το χειριστείς
καλά σε πάει για τον πάτο

Ένας ληστής κακόμοιρος,
επήγε για να κλέψει
κατάστημα ηλεκτρονικό
μα η τύχη «του ‘χε φέξει»

Του έπεσε το όπλο του
σκύβει για να πιάσει
κι έφαγε ξύλο ο δύστυχος
που δε θα το ξεχάσει.

Το όπλο του, δεν έπιασε
-λαχτάρα τον εζώνει-
κι έφυγε δίχως σώβρακο
και δίχως παντελόνι.             Γερογιαννης Γιάννης.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Μία ξεχωριστή εργασία για το Δημοτικό τραγούδι. ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ             Το 1814 ένας ναύτης ευρισκόμενος στο ναυτικό νοσοκομείο   της Αγγλίας για θεραπεία   τραγουδάει: «Συννέφιασε στον Παρνασσό βρέχει στα καμποχώρια Κι εσύ Διαμάντω νύχτωσες που πας αυτή την ώρα Πάω για αθάνατο νερό, αθάνατο βοτάνι Να δώσω στης αγάπης μου ποτέ να μην πεθάνει» Ο αρχίατρος του νοσοκομείου παραξενεύεται και τον ρωτάει που έμαθε αυτά τα εκπληκτικά   άσματα. Ο ναύτης του απαντά ότι όλοι στην πατρίδα του τραγουδούν τέτοια τραγούδια και ο φον Χαξτχάουζεν, ο αρχίατρος   του νοσοκομείου, αν και μιλάει   13 γλώσσες παραξενεύεται ευχάριστα και του λέει να του φέρει μερικά ακόμη. Ο ναύτης τον φέρνει σε επαφή με τον Θεόδωρο Μανούση και τον καλεί στο σπίτι του να γνωρίσει την γιαγιά του απ’ τη Μακεδονία η οποία ξέρει όλα αυτά τραγούδια απ’ έξω κι ανακατωτά. Η κυρία Αλεξάνδρα του μεταδίδει τις γνώσεις της. Αρχίζει η πρώτη καταγρ...

Ο ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ

  Ο ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ                                                                                 Τράβηξε την κουρτίνα του κι είδε τον ήλιο να μεσουρανεί και να ζεσταίνει τα μουσκεμένα καλντερίμια της Ύδρας. Άχνιζε ο τόπος από την υγρασία, ενώ τα ανήλιαγα σοκάκια κρατούσαν ακόμη νερό ή ήταν   μουσκεμένα κι έδειχναν τις συχνές αλλαγές του καιρού και το αλλοπρόσαλλο του Μάρτη. Χαμογέλασε και γεμάτος λαχτάρα, έστρεψε το βλέμμα του στο λιμάνι. Είδε τα πανιά να λύνονται και το λιμάνι ν’ αποκτά ζωή και κίνηση. Μια κίνηση γνώριμη, αρμονική και ταξιδιάρικη. Ο ήλιος ζέστανε την καρδιά του και βγήκε...

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ   Οι σφαγές στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στους τόπους μαρτυρίου, σφράγισαν την Ιστορία μας. Εδώ γίνεται λόγος για μια άλλη σφαγή στον πολιτισμό μας, από τους Ναζί.που δυστυχώς, δεν αποφεύχθηκε παρά τις ηρωικές προσπάθειες που έκαναν οι Έλληνες αρχαιολόγοι, να κρύψουν κάτω απ’ τα δάπεδα του μουσείου,τα μνημεία μας. Έσκαψαν τα δάπεδα του Μουσείου και μας έχωσαν κατάσαρκα μέσα στο χώμα , γυμνά τα κορμιά ηρώων, σκέπασαν  τις φλέβες τους με τις φλέβες της γης.  Μας έχωσαν στους τάφρους και στα σπήλαια  κι έριξαν από πάνω μας τσιμέντο,  γύψος και άμμος σκέπασαν τα αγγεία μας  και μας έκρυψαν στις πέτρινες καλύβες της καρδιάς.  Οι Γερμανοί δε μας βρήκαν αδέρφια. Δεν χάραξαν με σβάστικα το αίμα και τους μύθους των Γραικών  και τα οστά μας κειμήλια κρυμμένα μέσα στη γη σαν το λαό  στα καταφύγια και στα έγκατα της γης, Σε σπηλαιώδης τάφους ο Απόλλων κι Πυθία των Δελφών.  Ρίζες χιλιόχρονες, βαθιά μέσα στη γη, σαν την ...