epipedo

ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ (Κάποιοι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να ζήσουν, θυσιάστηκαν για μας, οφείλουμε να τους θυμόμαστε!) Να με θυμάσαι! Όταν το άροτρο ετοιμάζεις για τη σπορά Να με θυμάσαι στις πεζούλες του θερισμού Να με θυμάσαι στα όνειρα που κάναμε μαζί Στις σταγόνες της κληματόβεργας. στης βροχής τις ασίγαστες μπόρες Δεν τελειώνει η ζωή ούτε τ’ όνειρο. Στις γειτονιές των αγγέλων θεριεύει. Καμένη η ψυχή μας απ τα άδικο, προσδοκά το τιμόνι ν αλλάξει. Για χρόνια του ήλιου το άροτρο μεθυσμένο, μας έχει ξεχάσει. Πείνα και θλίψη στους δρόμους στις αποθήκες το στάρι σαπίζει στις στράτες περνούν οι Αβόλευτοι προσπερνούν κι η γη κοκκινίζει. Στους δρόμους, δε σπέρνουν πλέον χαρά, ρόδα κι αμύγδαλα πλέον δεν έχουν. Απορρίμματα πλέον πετούν και με αίμα του τόπου τα ραίνουν. Να με θυμάσαι, όταν πίνεις κρασί να με θυμάσαι στις στενοχώριες μα προ πάντων, να με θυμάσαι στις χαρές Εγώ δε γνώρισα τη χαρά, εγώ δεν μπόρεσα να ζήσω. Με το χώμα του τόπου μιλώ ...

ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ Με λυγιές και καλάμια πλέκαμε όνειρα τα καλοκαίρια στα καλάθια της όμορφης ζήσης. Κι ήταν τα καλάθια μας  γεμάτα  με φρούτα κι αρώματα , σκεπασμένα μ’ όνειρα κι ένα κόκκινο λουλούδι από πάνω. Βάζαμε φρούτα ολόφρεσκα κι ομορφιές απ’τον κόσμο της φύσης. Και την Αγάπη την  βάζαμε   πάνω στα καταπράσινα κλαδιά να την μεταφέρουμε στο σπιτικό μας.  Χωρίς να μιλάμε κάναμε καρέκλες από ψαθί, περίτεχνες με  τα γήινα χρώματα της φύσης. και φιλοξενούσαμε τους επισκέπτες και τους κατατρεγμένους, γιατί ήταν δύσκολες οι εποχές κι ήθελες την ανθρωπιά και τη συμπαράσταση να ζήσεις. Τα ξύλινα σκαμνιά μ’ έναν πανέμορφο πρωτογονισμό, έδιναν θέση τους στην ομορφιά, και την νοικοκυροσύνη. Έτσι  γέμιζε  η καρδιά μας με τους πόθους μιας όμορφης άνοιξης.  Αν τύχαινε να ’ναι χειμώνας μαζευόμασταν γύρω στο τζάκι και  λέγαμε ιστορίες για σπορές, νεράιδες και τέρατα κι άλλα παράξενα κι απλά πράγματα που γεννούσαν μυστήριο κι ευτυχία. Μιλούσα...

           ΧΑΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ Στα χωράφια της αδικίας οι κάμποι κιτρίνισαν κι η σοδειά έμεινε αθέριστη και νοθευμένη. Χρυσά σκουλαρίκια φοράνε τα βράχια κι ατρύγητες οι Σκέψεις και οι επιθυμίες. Σώπαιναν τότε τα κλαριά κι ένα γκριζοπράσινο χρώμα σκέπαζε το μεθυσμένο κάμπο. ‘Ήταν ο Αύγουστος μ’ ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί στην αγκαλιά του και τα φεγγάρια κόκκινα κι αυτά κοίταζαν μεθυσμένα την Πανσέληνο. Δεν γύρισα το βλέμμα και μεθυσμένος κοίταξα τα μάτια σου. Χαμένες αγάπες της καλοκαιρινής ραστώνης. Χαμένα φεγγάρια του Αυγούστου τι κρύβεστε στα πέλαγα; Ένα σπασμένο καρπούζι η στράτα μας και εμείς σπουργίτια και τρυγάμε τ’ άρωμά του Γευτήκαμε λαίμαργα τις χαρές και πικραθήκαμε στις λύπες. Διαβάσαμε τα μελλούμενα και προσμένουμε τον κρύο χειμώνα στάχυα αθέριστα είμαστε και περιμένουμε το θέρισμα της μοίρας.         ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΑΞΕΧΑΣΤΗ  ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ Το καράβι μας κατευθυνόταν με μεγάλη ταχύτητα προς τη Ρόδο κι όλοι ήμασταν ευτυχισμένοι, γιατί δεν είχαμε ακόμη αντικρύσει τα μεγάλα μελτέμια, που ξεκινούσαν πάντοτε από το βορά κι έφερναν θαλασσοταραχή και τρόμο στους επιβάτες που ήταν άμαθοι στην θάλασσα του αρχιπελάγους, όπου κατά το πρώτο δεκαήμερο τ’ Αυγούστου, έχουμε συχνά τέτοια φαινόμενα. Μπαίναμε στο Καρπάθιο κι αφήναμε πίσω το Ηράκλειο και το εντυπωσιακό παλάτι του Μίνωα με τις τοιχογραφίες. Στο Καρπάθιο αισθανθήκαμε τα πρώτα τραντάγματα που μεγάλωναν και χτυπούσαν το πλοίο μας κατάπρυμνα κι έκαναν τις γυναίκες να κλαψουρίζουν και να ανησυχούν ιδιαίτερα για την πορεία του πλοίου. Η ταχύτητα του καραβιού, είχε μειωθεί αισθητά κι από 20 κόμβους δεν έφτανε τώρα ούτε τους δέκα. Ένας κύριος, καθισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, προσπαθούσε να παρηγορήσει τα κορίτσια που είχαν γίνει κατακίτρινες απ’ το φόβο. Τους είπαμε κι εμείς να μην φοβούνται γιατί στην Ελλάδα έχει μελτέμια το πρώτο δε...

  ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗΣ (18-3-2015) Κρυμμένο ένα πτώμα στα καλάμια γυρεύει, απ’ τον κόσμο να κρυφθεί. γυρεύει ησυχία και γαλήνη, νερό, να ησυχάσει και σιωπή. Γυρεύει με απόγνωση μεγάλη, νερό της λησμονιάς να ξαναπιεί το αίμα ξεραμένο στο μαχαίρι και στην καρδιά του, μια παράξενη πληγή Τούτον, δεν τον σημάδεψε μαχαίρι, ούτε βεντέτα από Κρητικό τούτον τον εσημάδεψε η βία, οι δήθεν φίλοι, η μωρία στο μυαλό. Τον εσημάδεψε το νταηλίκι, η βία, το καψόνι το σκληρό Και η ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ αδιαφορία έκανε τον Βαγγέλη μας νεκρό.

SUPER MARKET Το « ΥΠΕΡ » το είπαν «SUPER» και την «ΑΓΟΡΑ» « MARKET » την Υπεραγορά « super market « Στην αρχή πουλούσαν coca - cola αναψυκτικά και καφέδες αργότερα έβαλαν πατάτες-κηπευτικά Τώρα κρεοπωλεία-φάρμακα ψωμί απ’ τη Γερμανία κι αγορασμένες ψυχές. βιβλία εκδόσεις και ρούχα κι ό, τι άλλο ποθείς. Οι άνεργοι δύνανται να αιτηθούν έκπτωσης 30% Οι οικονομικά αδύνατοι 20% ΟΙ μονογονεϊκές οικογένειες 25% Το προσωπικό που εργάζεται στα ΑΕΙ και ΤΕΙ 50% Η επανεγγραφή δικαιούται έκπτωση 15% Η καταβολή διδάκτρων γίνεται και με δόσεις. Οι διδακτικές μονάδες έχουν Ευρωπαϊκή αναγνώριση… ... το δίπλωμα επιμόρφωσης ανοίγει …νέες προοπτικές.. Πρόβλημα δεν είναι τα « Surer Market »… αλλά τα Πανεπιστήμια μας…που μετατράπηκαν σε… ... « SUPER MARKET ». και πουλάνε… ΑΓΟΡΑΣΜΕΝΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ … ..κι ΑΓΟΡΑΣΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ. Γερογιάννης Γιάννης.